برچسب:, :: :: نويسنده : ایمان شهریاری
ای طبیبا بسر بستر بیمار بیا بهر دلداری دلسوخته زار بیا تو که دل را به نگاهی بربودی زکفم بپرستاری بیمار دل افکار بیا . . . به امید ظهورش . . . . . . غیر از تو مرا دلبر و دلدار نباشد / دل نیست هر آندل که ترا یار نباشد شادم که غم هجر توگردیده نصیبم / بهتر ز غم هجر تو غمخوار نباشد . . . . . . ای پیک راستان خبر یار ما بگو / احوال گل به بلبل دستان سرا بگو ما محرمان خلوت انسیم غم مخور / با یار آشنا سخن آشنا بگو . . . . . . ای سایه سار ظهر گرم بی ترحم! / جز سایه دستان تو، جایی نداریم تو آبروی خاکی و حیثیت آب / دریا تویی؛ ما جز تو دریایی نداریم . . . . . خدایا مردم از هجران مهدی / ندیدم چهره تابان مهدی چنانم کن که بنمایی حسابم / مرا در زمره یاران مهدی . . . . . . بود محرابم ابروی تو ای دوست / نمازم جانب کوی تو ای دوست اگر حبل المتین فرموده قرآن / نباشد غیر گیسوی تو ای دوست . . . ادامه در لینک زیر
. . . ای آفتاب هستی ای شور عشق ومستی / بازآ بخوان کلامی زان معجز الهی ای دیده ها به راهت ای قائم هدایت / تا کی کنم حکایت شرح غم جدائی . . . کی شود بینم رخ ماه دل آرای ترا تا کشم بر دیدگان خاک کف پای تر سر به بالین با امید دیدن رویت نهم تا مگر در خواب بینم روی زیبا ترا . . . . . . ای پری رو زچه رو روی نشانم ندهی / مویی از طره گیسوی نشانم ندهی دلم از هجر رخت سوخت خدا را زچه رو / جلوه ای زان رخ دلجوی نشانم ندهی . . . . . . خال زیبای جمال دلربایت را بنازم / بوی عطر جانفزای خاک پایت را بنازم گرچه سرو ناز نازد بر قدو بالای نازش / سرو نازم ناز کم کن نازهایت را بنازم . . . . . . خواهی که در پناه کرامات سرمدی / ایمن شوی زفتنه و ایمن زهر بدی لبریز کن زعطر گلِ نور سینه را / با ذکر سبز یک صلوات محمدی . . . . . . چشمههای نور را ازدیده جاری میکنیم / تا بیائی جمعهها را بیقراری میکنیم در شقایقزارها با اشک سرداران عشق / ردّ پای خستهات را مشکباری میکنیم . . . . . . رایحه ای ببویمت، نرگس خوب روی من / بگذار تا بجویمت ، ای همه جستجوی من راز دلم بگویمت ، ای همه گفتگوی من /خون جگر ، خبر کند قصه مو به موی من . . . . . . چه خوش است من بمیرم به ره ولای مهدی / سروجان بها ندارد که کنم فدای مهدی همه نقد ِ هستی خود ، بدهم به صاحب جان / که یکی دقیقه بینم رخ دلگشای مهدی . . . . . . در سرى نیست که سوداى سرکوى تو نیست / دل سودا زده را جز هوس روى تو نیست سینه غمزدهاى نیست که بىروى و ریا / هدف تیر کمانخانه ابروى تو نیست . . . . . . و در آخر این شعر تقدیم به همه شما عزیزان ای خدا آگهی از بی سر و سامانی ما / از غم روز و شب و درد و پریشانی ما ای خدا رحم نما بر غم و بدبختی ما / صبح کن این شب طولانی و ظلمانی ما صاحب کن فیکون امر نما از کرمت / تا دمد صبح و رود این شب طولانی ما گشته ایم همچو گله طعمه ی گرگان پلید / لطف کن باز فرست صاحب ریانی ما غرقه در دامن طوفان حوادث شده ایم / نوح ما را بفرست در شب طوفانی ما همه جا آتش نمرود بپا گشته خدا / کو خلیلت که کند ختم پریشانی ما قبطیان در همه جا تخت خدایی زده اند / ای خدا باز فرست موسی عمرانی ما همچو موریم لگد مال سپاه دشمن / کو آن یاور پر مهر سلیمانی ما از یهود آتش فتنه است بپا در عالم / بار دیگر بفرست عیسی روحانی ما جاهلیت به جهان بار دگر برگشته / منتی کن بنما رهبر قرآنی ما ما همه معترفیم برستم وغفلت خویش / بپذیر از کرمت عُذر و پشیمانی ما دیگر از دیدن عصیان و ستم خسته شدیم / بهر یاری بفرست «مهدی» نورانی ما قلب انوار بود در طپش دیدن او / دیگر اظهار نما یاور پنهانی ما نظرات شما عزیزان: ![]()
![]() |